tup tup tup tupot Zuzi stóp...

Wow w ostatnim czasie tyle się działo, że sama nie wiem co tu napisać. Zuzia chorowała dość ostro - niby zaczęło się od katarku, a skończyło się na bakterii w nosie i kilku antybiotykach. Dodatkowo u Zuzi pojawiła się grzybica paznokci :( cholerstwo leczymy ale wcale łatwo nie ma. Zuza większość czasu spędza na podłodze i non stop mamla swoje paluchy. Najulubieńszy oczywiście ogromny paluch u stopy;/ Odzwyczaić się jej nie da za chiny :( Może z bardziej przyjemnych rzeczy napiszę tyle, że jakiś czas temu naszych przyjaciół odwiedziła rodzinka, a że duża była pomogliśmy i załapaliśmy się na wycieczkę do Kinsale :) Bardzo, ale to bardzo lubię każdy znany mi zakątek tego miasteczka! Na pierwszych zdjęciach Zuzia wśród chwastów :D  

no to się nazbierało... pięknie! oh jak pięknie!

Zacznijmy od tego, że choróbsko ostatnimi czasy trzymało nas za długo. Po ponad 20 dniowej kuracji mamy i córki nastał czas wiosennych wojaży ! :) Ileż można chorować się pytam!:D Kilka wycieczek w doborowym towarzystwie udało się nam zaliczyć między innymi wypad z ciocią Jagódką i dzieciakami na ulubioną plaże Rocky Bay. Było słonecznie choć bardzo wietrznie! Zuzia jednak miała frajdę jak zawsze w otoczeniu piasku :)

Pierwsze POWAŻNE cięcie!

Uf ..dorastałam do tej decyzji wieki. Za każdym razem gdy myślałam, że jestem pewna w 100% coś mi odbijało i rezygnowałam. Tym razem było inaczej! Udało się umówić do naszej starej ciotki, która prężnie działa :) Zawitałyśmy do jej salonu wczoraj i już nie było odwrotu.... Nożyczki poszły w ruch...

21 marca Światowy Dzień Zespołu Downa!

21 marca był jakże kolorowym dniem dla wszystkich tych którzy świętowali Zuziulowy dzień! Nie zabrakło kolorowych skarpetek nie do pary i to nie tylko w domu, wielu znajomych przyłączyło się do akcji!:D

St. Patrick's Day i resztki Poladnii :P

Choróbsko nas nie opuszcza :(Jak nie katarowo-kaszlowe badziewie to wysoka temperatura, a gdy myślę, że wszystko już jest ok, że już można wyjść na spacer czy do przedszkola to okazuję się jednak, że nie ma tak łatwo. Oby szybko nam minęło bo ileż można.

Z racji temperatury zostałyśmy w domu i dzień Patryka świętowałyśmy same :) Dodam, że tata Zuzi też Patryk więc życzymy mu wszystkiego najlepszego i większej dawki zrozumienia i wsparcia! :)